Followers

Friday, November 30, 2007

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 10

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி – 10.

பிராமண ஆண்பெண்கள் கீழ்ஜாதிகளிடம் உறவு கொண்டால் ? தவறு செய்யும் ஆணை விட்டுவிடலாம். பெண்ணை ஊருக்கு வெளியே புறம் தள்ளி வைக்க வேண்டும்.

சுட்டியை சொடுக்கி மேலும் படிக்கவும்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி – 10.
**************************

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 9

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 9.

” தலித் ” துகள் சண்டாளர்களாம். ? தலித்களுடன் பிராமண ஆண் பெண்களின் கள்ள உறவு

துரோகம் செய்தவனை கொலை பாதகனை, பத்தினிகளை வேட்டையாடுபவனை தான் பொதுவாக சண்டாளன் என்று சாடுவோம்.

ஆனால், மநு யாரைச் சொல்கிறது தெரியுமா? சூத்திரர்களுக்கு கீழ்பட்டவர்கள். எல்லா விதத்திலும் ஒடுக்கப்பட வேண்டியவர்கள். வர்ணாஸ்ரம பேதத்தின் கடைசி கூட்டத்தினர் இப்படியாக அருவருப்புடன் வர்ணிக்கப்படும் தலித்துகளைத்தான் மநு தனது அகராதியில் பஞ்சமர்கள் என்று சண்டாளர்கள் என்றும் குறிப்பிட்டார்.


மேலும் படிக்க சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்
பகுதி 9. ” தலித் ” துகள் சண்டாளர்களாம். ? தலித்களுடன் பிராமண ஆண் பெண்களின் கள்ள உறவு.

----------------------------------

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 8

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 8

திருமண சடங்குகளின் விளக்கங்கள்.

சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்

பகுதி 8. திருமண சடங்குகளின் விளக்கங்கள்.

---------------------------

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 7

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 7

பிராமணர்கள் உருவாக்கிய கல்யாண சடங்குகள்.

சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்
பகுதி 7. பிராமணர்கள் உருவாக்கிய கல்யாண சடங்குகள்.

---------------------------
மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 6

இந்து மதம் எங்கே போகிறது ? பகுதி - 6.

தமிழர்களிடம் பிராமணர்களின் ஆதிக்க ஊடுருவல்.


சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்.:-
பகுதி 6. தமிழர்களிடம் பிராமணர்களின் ஆதிக்க ஊடுருவல்.

------------

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 5

இந்து மதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 5

சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்:-
பகுதி 5. வெறும் கற்சிலைகளை தெய்வங்களாக்கிய பிராமணர்கள்.

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 4

இந்து மதம் எங்கே போகிறது?

பகுதி 4. புத்தரும் X பிராமண‌ர்களும்

சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்:- பகுதி 4. புத்தரும் X பிராமண‌ர்களும்


மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

Thursday, November 29, 2007

மகளின் மாத விலக்கை பருகச் சொல்கிற மநு

மகளின் மாத விலக்கை பருகச் சொல்கிற மநு

சரி சரி... நான் என்ன சொன்னேன்? எட்டு வயதுக்குள் அவளை இன்னொருத்தன் கையில் பிடித்துக்கொடு

அப்படியா.. ‘மநுபிரபோ என்னால் முடியவில்லை. என் பெண் குழந்தையை கட்டிக் கொள்ள எந்த பொடிப் பயலும் கிடைக்கவில்லை. அவளுக்கும் எட்டு வயது கடந்து விட்டது. இப்போது ருதுவாகி விட்டாளே...’

இப்படியாக ஒரு ஏழைத் தகப்பன் மநுவிடம் மன்றாடுகிறான் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். மநுவிடம் வாய்வழியாக மனு போடுகிறான் எனக் கருதிக்கொள்ளுங்கள்.

அவனுக்கும்... அவனைப் போன்ற அப்பாக்களுக்கும் மநு பதில் தருகிறார்.
“பாணிக்கிரஹாப நிகா மந்த்ராஹா
கன்யா ஸ்வே ப்ரதிக்ஷதஹா...
நகன்யாஸீ...”
இது பதில் அல்ல தண்டனை. எட்டு வயதுக்குள் பெண்ணுக்கு கல்யாணம் பண்ணவில்லை. அவள் ருதுவாகித்தான் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறான். அவன் என்ன செய்ய வேண்டும் தெரியுமா?...

எட்டுவயதைத் தாண்டி, பெண்ணுக்கு கல்யாணம் செய்து வைக்கின்ற அப்பா... மநுவிடம் போட்ட மனு என்ன ஆனது?... இப்போது மந்திரி பிரதானிகளிடம் மக்கள் கொடுத்த மனு எப்படி குப்பைத் தொட்டிக்குப் போகிறதோ அதே மாதிரிதான்.

அதோடு நின்றால் பரவாயில்லை. கூடவே... நீ ஏனடா உன் பெண்ணுக்கு எட்டு வயது வரை கல்யாணம் செய்யாமல் இருந்தாய். கன்னிகா தர்மத்தை கால்களில் போட்டு மிதித்து விட்டாயே... இது பாவம் என்று உனக்குத் தெரியாதா? இந்த பாவத்துக்கு தண்டனை என்ன என்று உனக்கு தெரியாதா?... என மநு ஸ்மிருதி அந்த அப்பாவி அப்பாக்களை பார்த்து அதட்டுகிறது.

இக்கால அப்பாக்களுக்கு தெரியாமல் இருக்கலாம். அக்கால அப்பாக்களுக்கு மநு வகுத்த தண்டனைகள் தெரியும். அதனால் அவர்கள் ஆடிப் போயிருந்தார்கள். அந்த தண்டனையை அனுபவிப்பதை அவர்களால் கனவில் கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியவில்லை. அந்த அசிங்கத்தை செய்வதை விடவும் தங்கள் ஆயுளையே முடித்துக் கொள்ளலாம் என்ற முடிவுக்கு வந்து விட்டார்கள் அந்த அப்பாக்கள்.

அப்படிப்பட்ட அளவுக்கு அது என்ன தண்டனை?
“மாஸி மாஸி ரஜஸ்தஸ்யஹா
பிதா பிபதி கோனிதம்...”

இந்த ஸ்மிருதி விதியை எழுதுவதற்கு என் பேனா கூசுகிறது. இப்படிப்பட்ட ஒரு கருத்தை சுமந்து கொண்டிருப்பதற்காக சமஸ்கிருத பாஷையே கூச்சப்பட வேண்டும். அந்த விதியின் விளக்கத்தை உங்களுக்கு தமிழில் நான் சொல்லும்போது... தமிழின் தரம் கெட்டுவிடக் கூடாதே என நான் பயப்படுகிறேன்.
அது என்னவென்றால்...

அடே கையாலாகாத அப்பா... உன் பெண்ணை எட்டு வயதிலேயே இன்னொருவனுக்கு நீ பிடித்துக் கொடுக்கவேண்டும். தவறிவிட்டாய். அவள் இப்போது ருதுவாகி விட்டாள்.

ருதுவான பின் மூன்று வருஷத்துக்குள் நீ அவளுக்கு மணமுடிக்கவில்லையென்றால்... அவளாகவே சுயம்வரம் நடத்தி தன் கணவனை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனாலும், ருதுவாகும் வரை நீ அவளை உன் வீட்டிலேயே வைத்திருப்பது எப்படிச் சரியாகும்?

அதனால் உனக்கு இதோ தண்டனை.


ருதுவாகி கல்யாணமாகாமல் அவள் இருக்கும் காலம் வரை... உன் பெண்ணுடைய பஹிஷ்டை காலத்தில் அதாவது மாதவிலக்கு காலத்தில் வெளியேற்றப்படுமே கழிவு அதை அப்பாவாகிய நீ வீணாக்காமல் அருந்த வேண்டும்.

இப்படியொரு தண்டனையை பெறுகிறோமே என நீ வருந்த வேண்டும். அதற்காகத்தான் இந்த தண்டனை.

பெற்ற மகளிடம் அப்பா செய்ய வேண்டிய காரியமாக மநு சொன்னதை தெரிந்து கொண்டீர்களா? எழுதி முடித்தபின் என் பேனாவுக்கு குமட்டிக் கொண்டு வருகிறது. மரண தண்டனை விதித்து தீர்ப்பு எழுதிய பேனாவை முனை குத்தி முறித்துப் போட்டு விடுவதைப் போல... இந்த பேனாவையும் தூக்கி எறிந்து விடலாமா என தோன்றுகிறது.

அடப்பாவிகளா?... வறுமையாலோ, ஜாதக தோஷத்தாலோ.. பெண்ணின் குறைபாடுகளாலோ கல்யாணம் தாமதமாகி எத்தனை பெண்கள் வீட்டில் இருக்கிறார்கள். ருதுவான பிறகு தான் கல்யாணமே பண்ணவேண்டும் என்பது பொதுவான விழிப்புணர்வாளர்களின் கருத்து.

அதையும் தாண்டி மகளின் மாத விலக்கை பருகச் சொல்கிற மநு எத்தனை கடுமை?... கொடுமை?...

தாத்தாச்சாரி- இந்துமதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 46 லிருந்து -
முகப்பு :- சிந்திக்க உண்மைகள்

லோகமே அழியப்போறது ஓய்... அழியப் போறது... ஓய்...

லோகமே அழியப்போறது ஓய்... அழியப் போறது... ஓய்...

ஸ்மிருதியில் பெண்களுக்கு சொத்து பாத்யம் கிடையாது என கண்டிப்பாய் கூறப்பட்டிருக்கிறது.

பாரத தேசத்துக்குள் பிராமணர்கள் வரும்போது அவர்களுடன் வந்த ஸ்திரீகள் மிகக் குறைவானவர்கள் என்பதை இக்கட்டுரைத் தொடரின் தொடக்க அத்யாயத்தில் நான் குறிப்பிட்டிருந்ததை இங்கு ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

இங்கு வந்த பிராமணர்கள் இங்குள்ள பெண்களோடு கூடி வாழ ஆரம்பித்தாலும்... பெண்களை சூத்ரர்களுக்கு சமமாகவே வைத்தனர்.

அதனால்தான் பெண்களுக்கு எவ்வித சமய சமஸ்காரங்களும், சடங்குகளும் கிடையாது. இதோடு கூட... பெண்களுக்கு வித்யா அதாவது கல்வி தேவையில்லை என்றும் ஸ்மிருதியில் விதித்தனர்.

இதன் ஒரு பகுதியாகத்தான் பெண்களுக்கு சொத்தில் பங்கு கிடையாது என்றும்... அவள் எப்போதும் ஆணுக்கு அடங்கியிருக்க வேண்டுமென்றும் ஸ்திரீகளுக்கு ஸ்மிருதி பயங்கர கட்டுப்பாடுகள் வைத்திருந்தது.

இந்த ஸ்மிருதியின் பிடியிலே பெண்கள் இருந்த சமயத்திலேதான்... நேருஜி அறிவித்தார். எல்லார்க்கும் சொத்துரிமை உண்டு. அதாவது பெண்களுக்கும்.
இவ்விஷயம் சங்கராச்சாரியார் சுவாமிகளுக்கும் எட்டியது. பெண்களை போலீசார் தாக்கியதற்காக கண்ணீர் விட்ட சங்கராச்சாரியார், பெண்களுக்கு சொத்து பாத்யம் உண்டு என கேட்டதும்....

ஆலயப்பிரவேச போராட்டத்தை தடுத்த பெண்கள் தாக்கப்பட்டதற்காக அழுத சங்கராச்சாரியார்... பெண்களுக்கு சொத்துரிமை கொடுக்கப்பட்டதற்கு சந்தோஷப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால்?...

டில்லியில் நேரு ‘ஹிந்து கோடு பில்’லில் பெண்களுக்கும் சொத்தில் பங்கு கொடுக்கவேண்டும் என கொண்டுவந்த செய்தி பேப்பர்களில் வந்தது.அப்போது மடம் காஞ்சிக்கு வந்துவிட்டது. கும்பகோணத்தில் இருந்த எனக்கு ஒரு தந்தி பறந்து வந்தது’ உடனே காஞ்சிபுரத்துக்கு புறப்பட்டு வரவும்’ (-) இதுதான் தந்தி வாசகம் கொடுத்திருந்தவர் சங்கராச்சாரியார்.

நான் புறப்பட்டு காஞ்சி போன சமயம் காஞ்சிபுரத்துக்கு அருகே உள்ள எசையனூர் என்னும் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் தனது குடும்பச் சொத்துகளை எல்லாம் மடத்துக்கு கொடுப்பதாகச் சொல்லியிருந்தார். அவற்றை பார்வையிட எசையனூருக்கு சென்றிருந்தார் மகாபெரியவர்.என்ன ஸ்வாமி’ என்றேன் நான் அன்றைய பேப்பரை எடுத்து என்னிடத்தில் காட்டிய மகா பெரியவர்.

லோகமே அழியப்போறது ஓய்... அழியப் போறது... என படபடப்பாகப் பேசினார்.
“இதப்பார்த்தீரா... ஸ்திரிகளுக்கு சொத்துல பாத்யம் கொடுக்கப் போறாளாம். அவாளுக்கு சொத்துல பங்கு கொடுத்தா என்ன ஆகும் தெரியுமா? இஷ்டப்பட்டவா கூட ஸ்த்ரீகள் ஓடிப்போயீடுவா... அபாண்டமா அபச்சாரமா போயிடும்’ என அந்த பேப்பரை தட்டியபடி வியாக்யானம் தந்து கொண்டிருந்தார் மகா பெரியவர்.


நான் சிரித்தபடியே பதில் சொன்னேன். எனக்கு நல்லதுதான் ஸ்வாமி.. என் மாமனாருக்கு நிறைய சொத்துகள் இருக்கு ஒருவேளை என் ஆத்துக்காரிக்கு பங்கு வந்தால் எனக்கும் நல்லதுதான்.இந்த பதிலைக் கேட்டதும்...அசட்டுத்தனமாக பேசாதீர். இந்த சட்டம் ஸ்திரி தர்மமே பாழாயிடும்

ஸ்தீரிகளுக்கு பாத்யமோ சம்பாத்யமோ இருக்கக்கூடாதுன்னு மநு ஸ்மிருதி சொல்லியிருக்கு. ஆம்படையானுக்கு அடிமையாக இருக்கறதுதான் ஸ்த்ரீக்கு அழகு.

இப்படிப்பட்ட ஸ்த்ரீ தர்மத்தை நேரு நொறுக்கிட்டார். நாம இதை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தணும். ஸ்த்ரீ தர்மத்தை பாதுகாக்கறதுக்காக அந்த ‘பில்’லை எதிர்த்து ஊரெல்லாம் கூட்டம் போடணும் அதுக்கு ஸ்த்ரீகளை நிறைய திரட்டணும்...”என்றெல்லாம் அவசர ஆணைகளை பிறப்பித்தார் மகா பெரியவர்.

தாத்தாச்சாரி- இந்துமதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 29 லிருந்து -
முகப்பு :- சிந்திக்க உண்மைகள்.

அடத்திருடா... நீ உட்கார்ந்திருப்பது காவிரிக் கரையில்...

அடத்திருடா... நீ உட்கார்ந்திருப்பது காவிரிக் கரையில்....

ஒரு சுவாரஸ்யமான உதாரணம் சொல்கிறேன் பாருங்கள். கர்மாக்களில், யாகங்களில் ஒரு வேத மந்த்ரம் சொல்வார்கள்.

“நமோ கங்கா யமுனை யோஹேமத்யேயே வசந்தீ...தேமே ப்ரஸனினாத் மானாஹா”...

இந்த வேத மந்த்ரத்தை நமது காவேரிக்கரையிலோ... வைகைக்கரையிலோ... தாமிரபரணி ஆற்றின் கரையிலோ உட்கார்ந்து பிராமணன் உச்சரிக்கிறான். அவனும் கைகூப்பி அவனுக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருக்கிறவர்களையும் கைகூப்பச்சொல்கிறான்.

இந்த மந்த்ரத்துக்கு என்ன அர்த்தம் என்று கேட்டால்...“கங்கை நதிக்கும் யமுனை நதிக்கும் இடையில் வசிக்கும் ரிஷிகளே மக்களே உங்களை வணங்குகிறேன்” என்பதாகும்.

“அடத்திருடா... நீ உட்கார்ந்திருப்பது காவிரிக் கரையில். உனக்கு தட்சணை கொடுப்பதும் காவிரிக்கரைக்காரன்தான். நீ எதற்கு கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் இடையே இருந்தவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறாய்?”

கேள்வி கேட்டால், ‘வேதத்தில் இருக்கு நான் சொல்கிறேன்’ என்பார்கள்.வேதத்தில்தான் தமிழ் கெட்ட பாஷை அதை பேசக்கூடாது என்றிருக்கிறது. உன் தாய்மொழியை, உன் தாயை வேதம் கெட்டவள் என்கிறது. நான் சொல்கிறவனை கும்பிடு என்கிறது. அதற்காக வேதம் சொன்ன எல்லாவற்றையும் செய்வாயா?

வேதக்காரர்கள் அன்று... தாங்கள் வாழ்ந்த பிரதேச வாழ்வின் அடிப்படையில் தங்கள் நிலப்பகுதியை, நதிகளை, மலையைவணங்கு. அதாவது இயற்கை வழிபாடு.அதை விட்டுவிட்டு... காவேரிக்கரையில் நின்று கொண்டு கங்கையைக் கும்பிட்டால்?

அந்த மந்த்ரத்தை மாற்றவேண்டும்.

சென்னையில் இருக்கும் பிராமணர்கள்...“நமோ அடையாறு கூவம்யோஹேமத்யேயே வசந்தீ...”அடையாறுக்கும் கூவம் ஆற்றுக்கும் இடைப்பட்ட ரிஷிகளை வணங்குகிறேன் என சமஸ்கிருதத்தில் வேண்டாம் தமிழில் சொல்லுங்கள்.

சரி... நெல்லை, மதுரை போன்ற தென்ஜில்லாக்காரர்களா?தாமிரபரணிக்கும் வைகையாற்றுக்கும் இடையே உள்ளவர்களை வணங்குகிறேன்... என சொல்லிவிட்டு ஆரம்பியுங்கள்.பிரமாதமாக காரியம் ஈடேறும்.

தஞ்சாவூர், திருச்சி... என காவேரி பாயும் ஊர்க்காரர்கள். காவேரியையும் கொள்ளிடத்தையும் கைகூப்பிவிட்டு...ஆரம்பிக்கட்டும்.

“கங்கையிற் புனிதம் ஆய காவிரி நடுவுப்பாட்டு...” என திருமாலையில் சாதிக்கிறார் தொண் டரடிப் பொடியாழ்வார்.

“கங்கையைவிட தூயதான புனிதமான காவிரி சூழ்ந்த திருவரங்கம் என்கிறார். ஆனாலும்... நீங்கள் வேதம் சொன்னபடி கங்கையைத்தான் வணங்குவேன். காவிரியை வணங்கமாட்டேன் என்றால்...?

காவிரிக்கரையிலே நன்றாக சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்துகொண்டு கங்கையைப் போற்றும் நமது `அறியாமை’யை போன அத்தியாயத்தில் பார்த்தோம்.
தாத்தாச்சாரி- இந்துமதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 72 லிருந்து -
முகப்பு :- சிந்திக்க உண்மைகள்.

பிராமணர்கள் .......பகுதிகள் தவிர வேறெங்கும் வசிக்கக் கூடாது.

பிராமணர்கள் .......பகுதிகள் தவிர வேறெங்கும் வசிக்கக் கூடாது.

“...தயோ ரேவ அந்ததம் கிரியோஹாதேவ நதியோஹா யதந்தரம்தம்தேவ நிர்மிதம் தேசம்ஆரிய வர்த்தம் விதுர் புதாஹா...”

அதாவது... விந்திய மலை, இமயமலை இந்த இரண்டு மலைகளுக்கு இடையேயுள்ள பகுதியும்... கங்கை, யமுனை நதிகள் பாயும்... இந்த நதிகளுக்கு இடையே உள்ள பகுதியும்தான் ஆரியவர்த்தம் என அழைக்கப்படும். இங்குதான் தெய்வீகத்தன்மையும் சமஸ்கிருத பாஷையும் நிலைத்து நிற்கும். அதனால்... இந்த பகுதியை தவிர... மற்ற பகுதிகள் தெய்வீகத்தன்மை இல்லாதவை.

இதே நேரம்... மநு இன்னொரு கருத்தையும் சொல்கிறார் பிராமணர்கள் வாழ வேண்டிய பகுதிகளாக... வகுத்துச் சொல்லும்போது, ப்ரும்மா வர்த்தம், ப்ரும்மரிஷி வர்த்தம் என்றெல்லாம் இமய மலைச்சாரல் பகுதிகளைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இதுவெல்லாம் இப்போது ஆப்கானிஸ்தானாக இருக்கிறது.

மநு சொல்படி, வேதச் சொல்படி பார்த்தால்... பிராமணர்கள் சமஸ்கிருதம் தவிர வேறு பாஷை எதுவுமே பேசக்கூடாது.பேசினால் பாவம். மேலும், அவர்கள் இமயமலை, விந்தியமலை, கங்கை, யமுனை பகுதிகளில்தான் வசிக்கவேண்டுமே தவிர வேறெங்கும் வசிக்கக் கூடாது.

இதையெல்லாம் பின் பற்றும் பட்சத்தில் தமிழையும் ஒதுக்கட்டும். ஆனால்... பல ஆண்டுகளுக்கு முன், தான் வாழ்ந்திருந்த நிலப்பகுதியை மட்டுமே அறிந்த எவனோ பண்ணிவைத்த மந்த்ரத்துக்கு இன்றும் குருட்டுத்தனமாக கட்டுப்பட்டு வாழ்வதும் குருட்டுத் தனமானதுதானே.

இந்துமதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 72 லிருந்து
முகப்பு :- சிந்திக்க உண்மைகள்.

தமிழ் பேசினால் எனக்கு தீட்டு ?

தமிழ் பேசினால் எனக்கு தீட்டு

‘இதோ பாரும் தாத்தாச்சாரி... அவரை பாக்கறதுக்கு நேக்கு ஒண்ணுமில்லை. பாத்தால் ஏதாவது கேப்பார். பதிலுக்கு நான் தமிழ் பேசவேண்டிவரும். நோக்குதான் தெரியுமே. தமிழ் பேசினால் எனக்கு தீட்டு. மறுபடியும் ஸ்நானம் பண்ணணும். பூஜைக்கு நேரமாயிடுத்துல்யோ... அதனால் நான் மௌனம் அனுஷ்டிக்கிறேன்னு சொல்லி அனுப்ச்சிடுங்கோ...” என என்னோடு சமஸ்கிருத சம்பாஷணை நிகழ்த்தினார் மகாபெரியவர் மறைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் . 26

சமஸ்கிருதம் தவிர மற்ற பாஷைகளெல்லாம் கெட்டவர்களின் கெட்ட பாஷை. மிலேச்ச பாஷை அதாவது தெய்வத் தன்மையற்ற பாஷை... என்கிறது வேதம்.72
தாத்தாச்சாரி- இந்துமதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 26 - 72 லிருந்து
முகப்பு :- சிந்திக்க உண்மைகள்.

Wednesday, November 28, 2007

சூத்திரத்தன்மை - இழிவை நிலைநிறுத்தவே கோயில்கள்!

சூத்திரத்தன்மை - இழிவை நிலைநிறுத்தவே கோயில்கள்!

திராவிடர் கழகத்தின் கொள்கை சமூதாயத் தொண்டு, சமூதாய முன்னேற்றத் தொண்டு ஆகும். நம் சமூதாய மக்களிடையே இருக்கிற இழிவு, மடமை, முட்டாள்தனம், மானமற்றத் தன்மை ஆகியவை ஒழிக்கப்பட்டு மனிதன் இழிவற்று மானத்தோடு அறிவோடு வாழ வேண்டும் என்பதே கொள்கையாகும் என்பதோடு இதற்காகத் தேர்தலில் ஈடுபடாமல் பதவிக்குப் போகாமல் மக்களிடையே பிரச்சாரம் செய்து மக்களைத் திருத்த வேண்டும் என்பதாகும். முன்னேற்றக் கழகத்தின் கொள்கையும் இதுதானாகும் என்றாலும், அவர்கள் தேர்தலுக்கு நின்று ஆட்சிக்குப் போய் அதன் மூலம் திருத்தம் செய்ய வேண்டும் என்கின்ற கொள்கை உடையவர்கள். அதன்படி தேர்தலில் நின்று வெற்றி பெற்று ஆட்சியமைத்து இருக்கின்றனர்.

அதன் மூலம் தொண்டாற்றுகின்றனர். சமூதாயத் தொண்டு செய்கிறவர்களுக்குக் கடவுள், மதம், சாஸ்திரம், அரசியல், பதவி, மொழி, இலக்கியம், புராணம், இதிகாசம் ஆகிய எவற்றிலும் பற்றிருக்கக் கூடாது. இதில் எந்தப் பற்றிருந்தாலும் அவனால் உண்மையான சமூதாயத் தொண்டு செய்ய முடியாது.

கடவுளின் பெயரால் தான் மதத்தை, சாதியை, சாஸ்திரத்தை உண்டாக்கி இருக்கிறார்கள். எனவே கடவுள் ஒழிந்தால் தான் மதம் ஒழியும், சாதி ஒழியும், சாஸ்திரம் ஒழியும் என்பதால் தான் கடவுள் ஒழிய வேண்டும் என்கின்றோம்.

கடவுள் இல்லை என்று நாங்கள் சொன்னது இங்குள்ள பலருக்கு வெறுப்பாக இருக்கும். ஆனால் கடவுளை உண்டாக்கியவனே அது இல்லை என்று சொல்லித்தான் உண்டாக்கி இருக்கிறான். கடவுளை உண்டாக்கிய போதே அது உன் கண்ணிற்குத் தெரியாது, உன் கைக்குச் சிக்காது, மனோவாக்குக் காயங்களால் அறியப்பட முடியாதது என்று சொல்லித்தான் - இல்லை என்பதற்கு என்னென்ன சொல்ல முடியுமோ, அவ்வளவையும் சொல்லித்தான் உண்டாக்கி இருக்கிறான். அவன் மறைத்துச் சொன்னதை நாங்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்கின்றோம்

. இந்த கடவுளால் தான் நம் மக்கள் இழி மக்களாக சூத்திரர்களாக பார்ப்பானுக்கு வைப்பாட்டி மக்களாக இருக்கின்றார்கள்.

ஒரு மனிதன் எவ்வளவு பணக்காரனாக இருந்தாலும், எவ்வளவு பெரிய பதவி அதிகாரம் உள்ளவனாக இருந்தாலும், எவ்வளவு பெரிய படிப்பு எம்.ஏ., பி.ஏ., டாக்டர் படிப்புப் படித்திருந்ததாலும், அவன் கோயிலுக்குப் போகிறான் என்றால் அவன் தன்னைச் சூத்திரன் என்பதை ஒப்புக் கொண்டுதானே போகின்றான். அப்படி அவன் தன்னைச் சூத்திரன் என்பதை ஒப்புக் கொள்வதால்தானே அவன் கோயிலுக்குப் போய் வெளியே நிற்கின்றான். அப்படி இல்லை என்றால் பார்ப்பான் இருக்கிற இடம் வரைக்கும் அவன் செல்லலாமே! நம்மை விட இழிவான பார்ப்பான் சிலைக்குப் பக்கத்திலிருந்துக் கொண்டு நம்மைப் பார்த்து நீ சூத்திரன் வெளியே நில் என்கின்றான். இப்படி ஒரு சமூதாயத்தை இழிவு படுத்துவதற்காகவா கோயில் இருக்க வேண்டும்?

கடவுள் இருக்க வேண்டும்? நீ எதனால் சூத்திரன் என்றால் கடவுள் அமைப்பால், மதப்படி, சாஸ்திரத்தில் உள்ளபடி சூத்திரன் என்கின்றான். கடவுளே நான்கு சாதியை உண்டாக்கினார். கடவுளின் முகத்தில் பிறந்தவன் பார்ப்பான், பாதத்தில் பிறந்தவன் சூத்திரன் என்கின்றான்.

உன்னைப் போலத்தான் துலுக்கனும், கிறிஸ்தவனும், கடவுள் நம்பிக்கைக்காரர்கள். அவர்களுக்கும் மதம் இருக்கின்றது, கடவுள் இருக்கிறது.அவர்களில் எவனும் உன்னைப்போல குரங்கையும், கழுதையையும், மாட்டையும், கடவுள் என்று கும்பிடுவது கிடையாது. அதற்கு ஆறுகால பூசை செய்வது கிடையாது. 6 - கை, 12 - கை, 4 -தலை, 6 -தலை என்று உருவம் அமைத்து வணங்குவதும் கிடையாது.

மனத்தில் நினைத்து தொழுவதோடு சரி அதனால் அவனில் பறத்துலுக்கன், பார்ப்பனத் துலுக்கன், பறக் கிருஸ்தவன் - பார்ப்பனக் கிறிஸ்தவன் என்கின்ற வேறுபாடியில்லாமல் துலுக்கன் என்றால் அத்தனை பேரும் சமம். அது போலக் கிறிஸ்தவன் என்றால், அத்தனை பேரும் சமம் என்று வாழ்கின்றனர். அவர்களுக்குள் ஏழை, பணக்காரன் என்பதைத் தவிர வேறு எந்த பேதமும் இல்லை.

ஆனால் நீ வணங்குகின்ற கடவுள் - உன்னைச் சூத்திரனாகப் படைத்த கடவுள் நீ பின்பற்றுகின்ற மதம் - உன்னைச் சூத்திரனாக வைத்திருக்கின்ற மதம். நீ கடைப்பிடித்து நடக்கிற சாஸ்திரம் உன்னைச் சூத்திரனாக்கி வைத்திருக்கின்ற சாஸ்திரமாகும். இவை உன் சூத்திரத்தன்மைக்குப் பாதுகாப்பாக – அவை அழியாமல் நிலை நிறுத்தப்படுவதற்காக இருக்கின்றனவே ஒழிய இவற்றால் நம் சமூதாயம் அடைந்த பலன் என்ன? எதற்காக மனிதனில் ஒருவன் பார்ப்பானாக இருக்க வேண்டும்? எதற்காக ஒருவன் பறையனாக – கீழ் மகனாக சூத்திரனாக உயர்ந்தவனாக இருக்க வேண்டும்? அப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு என்ன அவசியம்? என்று இந்நாட்டில் எங்களைத் தவிர எவனுமே சிந்திக்கவில்லையே!

மனித அறிவின் சக்திக்கு இன்னும் எல்லை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை – வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. இன்றைய மனிதனின் சக்தியால் மனிதன் சந்திர மண்டலம் வரை சென்று திரும்புகின்றான். இன்னும் சில நாட்களில் அதிலிருந்து சாமான்கள் கொண்டுவரப் போவதாகச் சொல்கின்றான். இதோடு மனித அறிவு நின்று போய்விடவில்லை. மேலும் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றது. அடுத்தடுத்து என்ன செய்வது என்று சிந்தித்துக் கொண்டே இருக்கின்றான். மனிதனின் அறிவு வரவர வளர்ச்சியடைந்து, மணிக்கு 20 ஆயிரம் மைல் வேகத்தில் பயணம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது,

நம் மக்களின் அறிவு இன்னமும் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னோக்கியதாகவே இருக்கின்றது. இன்னமும் நாம் கோயிலையும், குழவிக் கல்லையும் கட்டிக் கொண்டு எல்லாம் கடவுள் செயல், எல்லாம் கடவுள் செயல் என்று இன்னும் மடையர்களாக இருக்கின்றோம். வெள்ளைக்காரன் 150- ஆண்டுக் காலம் நம்மை ஆண்டு நம் இயக்கம் 40 ஆண்டுக் காலம் ஆற்றிய தொண்டால் நம் மக்கள் சற்று மாறி இருக்கின்றனர் என்றாலும் இன்னும் பழைய செயல்களை பழைமையைக் கைவிடாமலேயே இருக்கின்றோம்.

கடவுள் இல்லை என்று சொல்லிக் கோயில்களை எல்லாம் இடித்துத் தரை மட்டமாக்கிய பின் தான் ரஷ்யா அறிவு புரட்சி பெற்று பல விஞ்ஞான சாதனைகளைச் செய்திருக்கின்றனவே ஒழிய அதை நம்பிக் கொண்டு காரியங்கள் செய்வது கிடையாது. எனவே நம் மக்கள் அறிவு பெற வேண்டுமானால் மான உணர்ச்சி பெற வேண்டுமானால் இந்தக் கடவுள் நம்பிக்கையை விட்டொழிக்க வேண்டும்.

கடவுள் உருவங்களை உடைத்தெறிய வேண்டும். மத, சாஸ்திர புராண ஆதாரங்களை நம்மை இழி மக்களாக்கி வைத்திருக்கின்ற இலக்கியங்களைத் தீயிட்டுக் கொளுத்த வேண்டும். நம்முடைய நல்வாய்ப்பாக இன்று தமிழர்கள் அதுவும் பகுத்தறிவாளர்கள் ஆட்சி அமைந்திருக்கிறது. இதுபோன்ற ஒரு ஆட்சி நமக்குத் தெரிய இந்த நாட்டில் அமைந்ததே கிடையாது. என்ன விலை கொடுத்தாவது இந்த ஆட்சி ஒன்றால் தான் நம் இழிவை சூத்திரத்தன்மையை மானமற்ற தன்மையை ஒழிக்க முடியும்.ஏனென்றால் இந்த ஆட்சியிலுள்ளவர்கள் கடவுள் மத சாஸ்திரங்களை சாதிகளை ஒழிக்க வேண்டுமென்ற கொள்கையுடையவர்கள்

தமிழன் தன்மானத்தோடு வாழ வேண்டுமென்கின்ற இலட்சியம் உள்ளவர்கள். ஆனதால் இவர்கள் தான் நம் இழிவைப் போக்கக் கூடியவர்கள் ஆவார்கள் என்று தெளிவாக எடுத்துக் கூறி பொது மக்கள் இந்த ஆட்சிக்கு ஆதரவு கொடுக்க வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.

(22-06-1969 அன்று லால்குடி சிறுதையூரில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய நொற்பொழிவு.---"விடுதலை" 12-07-1969.
பெரியார் களஞ்சியம் தொகுதி:18 …. பக்கம்:300)

தலைவாயில் :- சிந்திக்க உண்மைகள்.

இராமன் மது, மாமிசம் இவைகளை உட்கொண்டவனே!


சோ இராமசாமிகளின் பதில் என்ன?

இராமன் மது, மாமிசம் இவைகளை உட்கொண்டவனே!

தி. பரமசிவ அய்யர் நூலில் வால்மீகி இராமாயணத் தகவல் 1940-ம் ஆண்டு பெங்களூரிலிருந்து வெளியிடப்பட்ட ஆராய்ச்சி நூலை பிரபல இராமாயண ஆராய்ச்சியாளர் டி. பரமசிவ அய்யர் (இவர் முன்னாள் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி இந்து அறநிலையத் துறை கமிஷனருமான டி. சதாசிவ அய்யரின் தம்பி ஆவார்). எழுதியுள்ளார்.

பழுத்த ஆத்திகரான டி. பரமசிவ அய்யர் எழுதிய ஆங்கில நூலில் `வால்மீகியின் இராமன், தெய்வம் போல கருதப்பட்டாலும் மனிதனாகவே காணப்படுகிறான் என்ற தலைப்பில் பக்கங்கள் 129-132 வரை எழுதியுள்ள வால்மீகி தரும் தகவல் இதோ:

``இராமனின் தெய்வீகத் தன்மை வால்மீகியின் கண்களை மறைக்காமல் அவனுடைய மனிதத் தன்மையை வெளிப்படுத்திற்று. இராமனின் மூளை, தசை நார்கள் மற்றும் மன வலிமை ஆகியவை சிறப்பான அளவுக்கு வளர்ந்தன. இளவரசன் எனும் வகையில் அவனது ஆர்வம் வில்வித்தையில்தான். அமானுஷ்யமான ஆற்றலை வில் வித்தையில் அவன் வளர்த்துக் கொண்டான். தொடர்ந்து வில் வித்தையில் பயிற்சிகளை மேற்கொண்டதால் இது சாத்தியமாயிற்று. சிவதனுசை ஒடித்ததன் வாயிலாக மிகப் பெரும் புகழை அவன் பெற்றபின்; சீதை எனும் பேரழகுப் பரிசை அவன் பெற்றான். இரண்டு வகையில் சீதை இராமனுக்குச் சிறப்பானவள்.

அவன் மனம், தசை, மகத்தான உடற்கட்டு எல்லாமே விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்றதால் உருவானவை; அதன் வெற்றியால் கிடைத்தவை. வில் வித்தையில் நாட்டம், வேட்டையாடுவதில் விருப்பம், மாமிசம் கிடைக்கும் வேட்டைகளில் ஆர்வம்; சீதையின் மேல் ஏற்பட்ட ஆசை ஆகிய அனைத்துமே அவனுடைய எலும்புகளில் ஊறிப் போய் இருந்தன.
இந்த வகையான ஆசைகளில் அவன் ஈடுபட விரும்பும் போது அவனின் மன உறுதியும் நேர்மைக் குணங்களும் அவனை விட்டு விலகிப் போகின்றன.

கோசல நாட்டு எல்லையைத் தாண்டிய போது அவனது ஆசைகள் வெளிப்படுகின்றன. வடக்குத் திசை நோக்கி அயோத்தி நகரைப் பார்த்தவாறு அவன் வாய்விட்டுக் கூறினான், ``என்றைக்கு நான் உன்னை மீண்டும் சந்தித்து சரயுக்காட்டின் பூப்பூத்தக் காடுகளில் என்றைக்கு வேட்டையாட வருவேன்?

ராஜ ரிஷிகளின் சம்மதத்தோடு நடைபெற்ற வேட்டையாடும் பழக்கம் உலகின் வேறு எவற்றாலும் வெல்ல முடியாததாக இருந்துள்ளது வேட்டையில் அவனுக்கிருந்த ஆர்வம், மாமிசம் உண்பதில் அவனுக்கு இருந்த அதீதமான விருப்பத்தையே காட்டுகிறது.

தண்டகாரண்யத்துக் குத் தான் போகவிருக்கும் செய்தியைத் தன் தாய் கவுசல்யாவிடம் கூறப் போனபோது, விவரம் அறியாத அவள், அவனை உட்காரச் சொல்லி காலை உணவு அருந்தச் சொன்னாள். ``உன்னையும் சீதாவையும் லட்சுமணனையும் ஆட்கொண்டுள்ள அபாயத்தை நீ அறிய மாட்டாய்; நான் காட்டுக்குப் போகிறேன், 14 ஆண்டுகளுக்குப் போகிறேன்,
ஒரு முனிவனைப் போல் நான் வாழப் போகிறேன், மானுடர்களே இல்லாத காட்டில் தேன், பழங்கள், கிழங்குகள், முதலியவற்றை மட்டுமே சாப்பிட்டுக் கொண்டு மாமிசத்தை விலக்கி விட்டு (ஹித்வ முனிவதமிஷாம், அயோத்யா காண்டம், தர்க்கம் 20, சுலோகம் 27 முதல் 29) வாழப் போகிறேன்! என்று கூறினான்.

அரச உபசாரங்களோடு ராமனை நடத்திட குகன் கூறியபோதுகூட ராமன் கூறினான். ``நான் விருந்துகளை ஏற்க மாட்டேன்; நான் தற்போது ஒரு தபஸ்வி, தெரியுமா? காட்டில் வசிப்பவன், மரவுரியும் தோலாடையும் உடுத்தியவன், பழங்களையும், கிழங்குகளையும் உண்டு வாழ்பவன். எனக்கு ஒரு உதவியை நீ செய்ய வேண்டும், என் தந்தையின் இந்தக் குதிரைகளை நன்றாக உணவும் நீரும் கொடுத்துக் குளிப்பாட்டிப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க வேண்டும் (அயோத்யா காண்டம் சர்க்கம் 50 சுலோகம் 44 முதல் 47) இப்படித் தன் தாயுடனும், குகனுடனும் அவன் பேசிய போது அவனுடைய நேர்மை சொல்லாமலே விளங்கும்.

சிங்கரூரில் அவன் கங்கை நீரை மட்டும் பருகி விட்டு இரவு பட்டினியாக இருந்தான். மறுநாள் காலை, வைகானசத்தில் பிரவேசித்து ஆலம் பாலைக் குடித்துப் புறப்பட்டான். லட்சுமணனையும் வானப் பிரஸ்த வாழ்க்கை வாழச் சொல்லிக் கங்கையைக் கடந்தான். நடு ஆற்றில் வரும்போது, நதியை வணங்கி சீதை தன் சங்கல்பத்தைக் கூறினாள்:

காட்டிலிருந்து பத்திரமாகத் திரும்பி வந்தால் நதிக்கு 1000 குடம் மதுவையும் (ஒயின்) மாமிச உணவும் படைப்பதாக உறுதியளித்தாள். (அயோத்யா காண்டம் சர்க்கம் 52 சுலோகம் 89)

நதியின் தெற்குக் கரையை அடைந்தபோது, அவள் இதை உறுதிப்படுத்தினாள். சகோதரர்கள் இரவுப் பட்டினி, பசியால் வாடினர். வளர் பருவத்தில் இருந்த அவர்களின் (ராமனுக்கு அப்போது வயது 17தான்) வலுவான உடல் வழக்கமான உணவுக்காக ஏங்கியது; காட்டில் இருக்கும்நிலை தூண்டவே, நான்கு விலங்குகளை வேட்டையாடிக் கொன்றனர்; ஒரு காட்டுப் பன்றி, புள்ளிமான், சாம்பார் மான், ருரு (எனும் ஒருவகை விலங்கு) ஆகியவற்றைக் கொன்று அவற்றின் மாமிசத்தை எடுத்துச் சமைத்து ஒரு மரத்தடியைத் தம் வீடாக்கித் தின்றனர் (அயோத்யா காண்டம். சர்க்கம் 52, சுலோகம் 102)

பாலகாண்டத்தில் சரயு நதியின் தென் கரையில் பாலா மற்றும் அதிபாலா ஆகியோர் பற்றிய ரகசியங்களை ராமனுக்கு விசுவாமித்திரன் எடுத்துக்கூறுகையில், ``இந்த இரண்டு வித்தைகளையும் நீ கற்றுக் கொள்; உன்னை பலசாலியாக, மிகுந்த சக்தி உள்ளவனாக, ஆரோக்கியமான வனாக, புத்திசாலியாக ஆக்கும் தன்மையுள்ள வித்தைகள் இவை என்றார். பாலாவையும் அதிபாலாவையும் கற்றுவிட்டாயானால், உனக்கு சோர்வே வராது, பசி எடுக்காது, தாகம் எடுக்காது என்கிறார். அவை பிதாமகனின் (பிரம்மா) பெண்கள், எல்லா ஞானமும் அவற்றுள் அடங்கியிருக்கின்றன என்கிறார் (பாலகாண்டம், சர்க்கம் 22 சுலோகம் 12 முதல் 17) இதை வால்மீகி எழுதவில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரியும்; ஆனால், மந்திரம் அறிந்தவனின் இடைச் செருகல் இது! மாமிசத்தை சீதையும் ராமனுடன் பகிர்ந்து சாப்பிட்டதாகத் தெரிகிறது.

சித்திர கூடத்தில் ராமனுடன் காட்டாற்றுக் கரைகளில் உலவி வந்த சீதையைத் திருப்திப்படுத்த மாமிச உணவைக் கொடுத்து ராமன் கூறி னான், ``இது ஊட்டம்மிக்க உணவு, ருசியான, திருப்பத்தைத் தரக்கூடியது (அயோத்யா காண்டம், சர்க்கம் 96 சுலோகம் 1)

ராமனிடம் கபந்தன் சொன்னவற்றின்படி `கி போன்ற மாமிசம் மிக்க நீர்ப் பறவைகளும் மீன்களும் ராமனுக்கு மிகவும் பிடித்தமானவை. பம்பா ஏரியில் தெளிந்த நீரில் நீந்தி விளையாடும் மீன்களைக் கூரிய அம்புகளை எய்து லட்சுமணன் பிடித்து வரவேண்டும் என்று கபந்தன் விரும்பினான்....

----------------------------------------------------------------------

அதோடு போகவில்லை அவர்களின் மாமிச மோகம்! நீர்க்கோழி (கி.)களில் இறைச்சி அதிகமாக இருக்குமாம். ஆகவே அவையும் மீன்களும் மிகவும் பிடிக்குமாம். கபந்தன் என்பான் லட்சுமணனிடம் கூறுகிறான் - தெள்ளிய ஆற்று நீரில் பம்பா ஏரியில் மீன்கள் துள்ளி விளையாடுகின்றன. அவற்றை உன் கூரிய அம்பை எய்துக் கொன்று ருசி பாருங்கள், ராமனுக்கு ரொம்ப ஆசையாசன உணவு இது என்கிறான் (நூலின் பக்கங்கள் 131, 132).

இத்துடன் முடியவில்லை. ``இறைச்சிப் படலம்! விருந்தினர்களுக்கு, அவர்கள் வேண்டாத விருந்தாளியாக இருந்தாலும், இறைச்சிச் சாப்பாடு போட்டிருக்கிறார்கள். தனியே இருந்த சீதையின் குடிலுக்கு மாறு வேடத்தில் ராவணன் வருகிறான். அவனை வரவேற்றுப் பேசி சீதை கூறுகிறாள் - சவுகரியமாக இருங்கள், என் கணவர் விரைவில் வந்து விடுவார். காட்டுப் பொருள்கள் (புஷ்கலம், வன்யா) கொண்டு வருவார். மான்கறி கொண்டு வருவார்; இஷ்னுமான் (முதலை முட்டை சாப்பிடும் விலங்கு) காட்டுப் பன்றிகளைக் கொன்று அவற்றின் இறைச்சியைக் கொண்டு வருவார் (ஆரண்ய காண்டம், சர்க்கம் 47, பாடல்கள் 22,23).

யமுனை நதியின் தெற்குக் கரையில் உள்ள ஆலமரத்தைத் தாண்டி காட்டினுள் சென்று வேட்டையாடி ஏராளமான (எண்ணெய்) மான்களை வேட்டையாடி வந்தனர் (அயோத்யா காண்டம், சர்க்கம் 55, பாடல் 32) (நூலின் பக்கங்கள் 139, 141). இராமன் கறி தின்றதை, ஏதோ ஓரிடத்தில் எழுதினார் என்றில்லாமல் பலப்பல இடங்களில் குறித்துள்ளார் வால்மீகி எனும்போது (வால்மீகியும் வேடர்தான், இறைச்சிப் பிரியர்தான்) ராமன் இறைச்சியையே விரும்பி உண்ணும் இளைஞன் என்பது வலியுறுத்தப் படுகிறது. இந்த லட்சணத்தில் `ராமனை எதோ சுத்தப் சுயம்பிரகாசம் என்பது போலச் சிலர் இங்கே பேசுகிறார்கள், இன்றைக்கும் பேசுகிறார்கள் என்றால், இவர்களை என்ன பெயரிட்டழைப்பது? -சார்வாகன் http://viduthalai.com/20071020/snews09.html
-----------------------------------------------------------------------------
அவரோ (சோ அய்யரோ) சோமபானம் என்றால் மது என்றால் தேன் என்றார், தேனாம் அது! இவரோ ஒயின் - திராட்சை ரசம் என்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகிறார். இந்த இருவரில் அறிவு நாணயம் எங்கே இருக்கிறது?

முதல்வர் கலைஞரைக் குற்றம் கூறும் நண்பர்களே, நீதிமன்றங் களில் இவைகள் எல்லாம் ஆதாரங்களாக அணிவகுக்கும் - தயார்தானா?``--- வீரன்
http://viduthalai.com/20071016/news18.html

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

Tuesday, November 27, 2007

பெண்கள் சுதந்திரம்!

பெண்களுக்குச் சுதந்திரம் வாங்கிக் கொடுக்கப் பிரியப்படுபவர்கள் அதற்குத் தடையாய் உள்ளதை எதிர்க்கவும், அழிக்கவும் துணிந்தவர்களாயிருந்தால் தான் அவர்கள் உண்மையான சுதந்திரவாதிகள் ஆவார்களே தவிர மற்றபடி தடைகளை ஆதரித்துக் கொண்டு சுதந்திரம் பேசுகிறவர்கள் தந்திரவாதிகளே ஆவார்கள் அல்லது மூடர்களே ஆவார்கள்.

இந்துமத தர்மத்தில் பெண்கள் ஈனப் பிறவி கடவுளாலேயே விபச்சாரிகளாகப் பிறப்பு-விக்கப்பட்டார்கள். சுதந்திரத்துக்கு அருகதையற்றவர்கள். ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னுடைய தாய் விபச்சாரம் செய்திருப்பாள் என்கின்ற நம்பிக்கையோடு பிராயச்சித்தம் செய்து கொள்ளக்கூடியவன். பெண்கள் கலியாணம் செய்து கொள்ளும் வரையில் தகப்பனுடைய பந்தோபஸ்திலிருக்க வேண்டும். கலியாணஞ் செய்து கொண்ட பிறகு புருஷனுடைய பந்தோபஸ்திலிருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் ஒழுக்கவீனர்களாய்ப் போய்விடுவார்கள்.

பெண்களுக்குச் சொத்து இருக்கக் கூடாது. அவர்களிடத்தில் புருஷர்கள் உண்மை பேசக்கூடாது. ரகசியம் சொல்லக்கூடாது. இன்னும் இவைப் போன்ற எத்தனையோ நிபந்தனைகள் தரும சாஸ்திரத்திலும், கலியுகத்துக்கு ஆதாரமான பராச ஸ்மிருதியிலும் மற்றும் அவைகளை ஆதரிக்கும் இதிகாசப் புராணAAங்களலும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இவைகளை (இந்தப் புஸ்தகங்களையும் சாஸ்திரங்களையும்) ஒப்புக் கொள்கின்றவனும் உண்மையாண சநாதன ஹிந்துவென்று சொல்லிக் கொள்ளுகிற எவனுக்கும் பெண்கள் சுதந்திரத்தைப் பற்றி பேச உரிமையில்லை என்பதே தான் எனது அபிப்பிராயம்.

இந்த விஷயத்தில் திராவிட தர்மமோ சமண தருமமோ எல்லாம் ஒரேவித யோக்யதை கொண்டதே என்பது எனது அபிப்பிராயம். தெய்வத்தன்மை பொருந்தியவரென்று சொல்லும் திருவள்ளுவர் என்பவர் கூடத் தம் பெண்சாதியை விபச்சாரியா? பதிவிரதையா? என்று பரிட்சித்துப் பார்க்க ஆசைப்பட்டு மணலைச் சோறாகச் சமைக்கச் சொல்லி அந்த அம்மாளும் அது போலவே சமைத்தப் போட்ட பிறகே தான் கலியாணம் செய்து கொண்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

இந்தப்படி பரீச்சை செய்து பார்த்தால் இன்றைய தினம் உலகத்தில் உள்ள பெண்கள் எல்லாம் இங்கு இருக்கிற பெண்களெல்லாம் விபச்சாரிகள் என்று தான் நாம் தீர்மானிக்க வேண்டும். ஏனெனில் ஒரு சகோதரியாலும் மணலை அரிசிச்சாதமாக சமைக்கவோ- மழைப் பெய்யச்சொல்லவோ- பச்சை வாழைத்தண்டுவைக் கொண்டு சமையல் செய்யவோ முடியாதென்று சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

வேறு எந்த காரியத்துக்காகவும் இந்து மதத்தை ஒழிக்காமல் தாட்சண்யம் பார்ப்பதாயிருந்தாலும் பெண்களுடைய சுதந்திரத்தை உத்தேசித்தாவது இந்துமதமென்பது அழிய வேண்டியது மிக்க அவசியமாகும்.

இந்து மதப்புராண இதிகாசங்களில் புருஷனை தாசி வீட்டுக்குக் கூட்டிக் கொண்டு போனதாகவும் புருஷன் குஷ்டரோகியாய் விட்டதால் அவனைக் கூடையில் சுமந்து கொண்டு போனதாக நளாயினி முதலிய கதைகள் சொல்லப்படுகின்றது. எவ்வளவு அக்கிரமானதும் கொடுமையுமான கொள்கை இது என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள்.

என்னுடைய மகள் நளாயினியைப் போலிருப்பாளானால் கட்டாயம் அவளை நான் விஷம் வைத்துக் கொன்றுவிடுவேனே ஒழிய குஷ்டரோகியைச் சுமந்து கொண்டு தாசி வீட்டிற்குக் கொண்டு போய் விடும்படி பார்த்துக் கொண்டிருக்கமாட்டேன். பெண்கள் விபச்சாரிகள் என்பதை ஆதரிக்க எழுதிவைத்த ஆதாரங்களில் ஒன்றுதான் பாரதம் என்பது எனது அபிப்பிராயம்.

ஏனெனில் பாரதத்தின் முக்கிய பாத்திரங்களில் ஒன்றான துரவுபதை என்பவள் தனக்கு 5-புருஷன்மார்கள் உண்டு என்றும், அவ்வளவும் போதாமல் 6-வது புருஷன் ஒருவன் மீது தனக்கு ஆசையிருந்ததென்றும் ஆதலால் தான் விபசாரியென்றும் உலகத்தில் பெண் தன் புருஷனைத் தவிர வேறு ஆண்களே இல்லாமலிருந்தால் தான் பெண்கள் பதிவிரதையாயிருக்க முடியுமென்றும் ஒரு உயர்குலப் பெண்ணேத் தன்வாயினால் சொன்னதாக எழுதி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அரிச்சந்திரபுராணத்தில் தன் பெண்ஜாதியை பல சொத்துக்களில் ஒன்றாகக் கருதி வேறுஎவனுக்கோ விலைக்கு விற்றதாகவும், அவளும் தன்னை ஒரு உண்மையான அடிமையென்பதை ஒப்புக் கொண்டு வாங்கப்பட்டவனிடம் தொண்டு செய்ததாகச் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது. வேறு புண்ணிய புராணங்களில் அடியார்கட்கு பெண்சாதிமார்களைக் கூட்டிக்கொடுத்ததாகவும் அந்தப் பெண்களும் அப்புருஷர்களின் வாக்கைத் தட்டக் கூடாது என்று கருதி அடியார்களிடம் போய்ப் படுத்துக் கொண்டதாகவும் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது.

இராமாயணம் என்கிற இதிகாசத்தில ஒருவன் ஒரு நீதியான சக்ரவர்த்தி 60.000-பெண்ஜாதிகளை மணந்துகொண்டதாகவும், யாகத்தில் அவர்களைப் பார்ப்பனர்க்குத் தன்னுடைய சொத்துவைப் போலக் கருதித் தருமமாகக் கொடுத்து விட்டதாகவும், அவர்களாலேயே பெண்களை நிர்வகிக்க முடியாமல் திரும்பவும் பணம் வாங்கிக் கொண்டு இராஜாவுக்கே கொடுத்துவிட்டதாகவும் இம்மாதிரி பண்ட மாற்றுதலுக்குப் பெண்களை உபயோகப்படுத்தினதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

இன்னும் நம்முடைய பழைய அரசர்கள் ஒருவராவது ஒரு பெண்சாதியுடன் இருந்ததாகவோ- பெண்ஜாதிகளைச் சமமாகவோ காண்பதற்கில்லை. அப்படி எங்காவது காணப்படுவதாயிருந்தாலும் அது ஒருக்காலும் மேற்படி மததர்மங்கட்கு முரணானது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

இதுவரையிலும் மக்கள் பெண்கள் சுதந்திரம் என்று பேசிக் கொண்டுவந்ததெல்லாம் வெறும் புரட்டும்- முன்னுக்குப்பின் முரணுமாய் முடிந்திருக்கிறதே தவிர காரியத்தில் உண்மையாகப் பெண்கள் விடுதலைக்கு மார்க்கம் கூடக் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்பது தான் எனது அபிப்பிராயம்.பெண்கள் விடுதலைக்கு வெளியில் வருபவர்கள் பெண் சம்பந்தமான இந்துமத தர்மத்தையும்-சாஸ்திரத்தையும்- புராணத்தையும்- இதிகாசத்தையும்- நீதிக்கதையையும்- ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு தான் வரவேண்டும்.

அப்படியில்லாமல் மேற் கண்ட அழுக்கு மூட்டைகளைச் சுமந்து கொண்டு யார் எங்கு போய் பெண்கள் சுதந்திரம் பேசினாலும் கட்டுப்பாடுள்ள அடிமைப்பிரகாரமாகத் தான் முடியுமே தவிரஅது சிறிதும் விடுதலையை உண்டாக்காது.முற்றும் பெண்களை படிக்க வைக்க வேண்டுமென்று சொல்லி எழுத்து வாசனையுண்டாக்கி அவர்கட்கு அரிச்சந்திர புராணத்மையும்- நளாயினி கதையையும்- இராமாயணத்தையும்- பாரதத்தையும்- படிக்க வைத்தால் பின்னும் அடிமையாவார்களா? சுதந்திரமடைவார்களா?என்பதை நீங்களே யோசித்துப் பாருங்கள்.

இவற்றை எல்லாம் விட கற்பு என்கின்ற ஒருபெரிய கற்பாறை அயோக்கியத்தனமாய் அவர்கள் தலை மீது வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற வரையில் ஒரு நாளும் பெண்மக்களை உலகம் முன்னேற்றமடையவோ- சுதந்திரமடையவோ-ஒருக்காலும் முடியவே முடியாது. கற்புக்கு லட்சணம் சொல்கிற போது ஒரு பழமையான தமிழ் நூலில் காணப்படும் ஒரு வார்த்தை எவ்வளவு கடுமையான அடிமைத்தனத்தை மனதில் வைத்து உண்டாக்கப்பட்டதென்பதைச் சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

அதாவது யாராவது ஒரு புருஷன் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து அவளைத் தன் மனதில் நினைத்து விட்டானேயானால் அந்தப் பெண்ணுடைய கற்புக் கெட்டுப் போய் விட்டதாம்.ஏனெனில் அந்தப் பெண் கற்புடையவளாயிருந்தால் மற்றொரு மனிதன் அவளை மனதில் நினைத்திருக்க முடியாதாம். எவ்வளவு (அ)நீதி என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். எந்த நிர்பந்தமானாலும்- எந்த கட்டுப்பாடானாலும்- எந்த தருமமானாலும்- ஆணுக்கும்- பெண்ணுக்கும்இருவருக்கும் சமமாக இருப்பத்தனால் அதைப்பற்றி நமக்குக் கவலையில்லை.

(31-05-1930-இல் கள்ளிக்கோட்டையில் நடைப்பெற்ற S.N.D.P யோகம் என்று சொல்லப்படும் தீயர் மகாநாட்டில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் பேசியது. 08-06-1930- இதழில் வெளியானது)

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

தமிழ்த்தாய்.

மூவாயிரம் ஆண்டுக்கு மேலாக இருக்கும் தமிழ்த்தாய் உங்களைப் படித்தவராக ஆக்கினாளா? -(12.8.1971 அன்று பெரியார்

நம் நாட்டைப் பொறுத்தவரை மனிதன் பகுத்தறிவு இருக்கும் மனிதனாக வேண்டும் என்று பாடுபடுகின்றேன் மனிதன் மனிதனாக இல்லை.
மனிதனை மனிதனாக்க இதுவரை இந்தியாவில் எவனுமே தோன்றவில்லை. அப்படிப் பாடுபட வந்தவனை எல்லாம் மக்கள் தடுத்தார்கள்.

பகுத்தறிவுள்ள மனித சமுதாயத்தில் ஒருவன் பறையன், ஒருவன் கவுண்டன், ஒருவன் செட்டி, ஒருவன் தென்னை மரம் உயரமுள்ள உயர்ந்த சாதி, இன்னொருவன் சாக்கடையைப் போல மிகக்-கீழான இழிசாதிக்காரன் என்கின்ற பேதங்கள் இருக்கின்றன ,

இவர்கள் இந்த இழிவில் இருந்து தலை தூக்காவண்ணம் அதன் மேல் சாஸ்திரங்கள் என்னும் கருங்கல்லையும் போட்டு அழுத்தி வைத்து இருக்கின்றார்கள். இவற்றிலிருந்து மனித சமுதாயம் தலைதூக்க வேண்டும் என்று எவனும் பாடுபட முன்வரவில்லை ஆனதால், இரு கால்களுடைய மனிதர்களாக இருந்து நாம் மிருகங்களாக இருந்து வருகின்றோம்.

இலக்கியம் என்றால் அறிவு என்று தான் பொருள். ஆனால், நம் இலக்கியங்கள் அதற்கு மாறானதாகும். இங்கு நிகழ்ச்சி ஆரம்பிக்கும் போது தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து என்று ஒன்று பாடினார்கள். எந்தக் காரியத்தை எடுத்தாலும் ஏன் எதற்கு என்று சிந்திக்க வேண்டும்.

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து என்று சொன்னார்கள். என்ன தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து?

தமிழ்த்தாய் இந்நாட்டில் நமக்குத் தெரிய 3,000 ஆண்டுகளுக்கு மேலிருக்கிறாள். அவள் இவ்வளவு நாளாக இருந்து உங்களுக்குச் செய்தது என்ன? ஆசிரியர் சொல்லிக் கொடுக்காமல் “அ” வருமா என்று கேட்கிறேன்?

திராவிட இயக்கம் தோன்றுகிற வரை தமிழ்த்தாய் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் இருந்தும், நீங்கள் 100க்கு 5பேர்தான் படித்திருந்தீர்கள். தமிழ்த்தாயால் உங்களைப் படித்தவர்களாக்க முடியவில்லையே! திராவிட இயக்கம் தோன்றிய பின் தானே இந்நாட்டில் கல்வி வளர்ச்சியடைந்தது?

அறிவோடு நீங்கள் நன்றி காட்ட வேண்டுமானால் உங்களுக்குக் கல்வி கொடுத்தவர்களுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்.

நம் மதம் சொல்வது என்ன என்றால், கீழ்ச்சாதிக்காரன் (சூத்திரன்) படிக்கக் கூடாது என்று சொல்கிறது. யார் இந்து என்று தங்களை ஒப்புக் கொள்கின்றார்களோ அவர்கள் அத்தனை பேரும் பார்ப்பானுக்கு வைப்பாட்டி மக்கள் தானே! தாய்மார்கள் அத்தனை பேரும் வைப்பாட்டிகள் (சூத்திரச்சிகள்) தானே? இந்த நிலையைப் போக்கத் தமிழ்த்தாய் செய்தது என்ன?

இங்கு எதிரிலிருக்கிற மாணவர்களில் பலர் நெற்றியில் சாம்பலடித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்றால், அதற்குக் காரணம் இங்குள்ள ஆசிரியர்கள் தான். அவர்கள் அறிவற்றவர்கள் என்பதையே இது காட்டுகின்றது. ஆசிரியர்கள் அறிவாளிகளாக இருந்தால் மாணவர்களைச் சாம்பலடித்துக் கொள்ளச் சொல்ல மாட்டார்கள்.

மாணவர்களுக்கு ஒழுக்கத்தை கட்டுப்பாட்டை- அன்பை- அறிவைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண் டும். நம் நாடு முன்னேற்றமடையாததற்குக் காரணம் மாணவர்களுக்கு அறிவைச் சொல்லிக் கொடுப்பதற்கு ஆளில்லாததே ஆகும்.

இங்குள்ள ஆசிரியர்கள் மடமையை முட்டாள்தனத்தை வளர்ப்பவர்களாகவே இருக்கிறார்கள். மாணவர்கள் ஆசிரியருக்குக் கட்டுப்படுவது கிடையாது. அரசியல் கட்சிகளில் சேர்ந்து கிளர்ச்சிகளில் ஈடுபடுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். எதற்காக மாணவர்கள் அரசியல் கட்சியில் ஈடுபட வேண்டும்?

மேல் நாடுகளில் மாணவர்கள் ஆசிரியருக்கு மிகவும் கட்டுப்பட்டிருக்கிறார்கள். மாணவர்கள் ஏதாவது சிறு தவறு செய்தால் அதனை ஆசிரியர்களிடம் தான் போய்ச் சொல்வார்கள். இங்கு மாணவரை ஆசிரியர் கண்டித்தால் உடனே மாணவனின் பெற்றோர் ஆசிரியரைக் கண்டிக்க ஆரம்பித்து விடுகின்றனர். அந்த நிலை மாற வேண்டும்.
நீங்கள் கல்வியை வளரச் செய்த இந்த அரசாங்கத்திற்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும், நீங்கள் எல்லாம் படிக்கிற இப்பள்ளி நிறுவனருக்கு, நிருவாகிகளுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும். அது தான் அறிவோடு செய்ய வேண்டியதாகும்.

நம் இலக்கியங்கள் என்பவற்றில் ஒன்று கூட மனித அறிவை வளர்க்கக் கூடியதாக, மனித சமுதாயத்தை வளர்ச்சியடையச் செய்யக் கூடியதாக இல்லை என்பதோடு, மக்களின் மூடநம்பிக்கையை- முட்டாள்தனத்தை வளர்க்கக் கூடியதாக இருக்-கின்றன. இன்றைக்கு உலகில் காட்டுமிராண்டிகளாக, அறிவற்றவர்களாக, இழிமக்களாக இருப்பவர்கள் நாம் தான் ஆவோம்.

முதலில் ஆசிரியர்கள் திருந்த வேண்டும். ஆசிரியர்கள் மூடநம்பிக்கைக்காரர்களாக இருப்பதாலேயே அவர்களிடம் படிக்கிற மாணவர்கள் மூடநம்பிக்கைக்காரர்கள் ஆகின்றனர். ஆசிரியர்களைத் தேர்நதெடுப்பதில் முதன்மையாகப் பார்க்க வேண்டியது அவர்கள் பகுத்தறிவுவாதியா என்பது தான்.

நமது இலக்கியங்கள் அத்தனையும் குப்பைகளேயாகும். அந்த காலத்திற்கு அவை உயர்ந்தவையாக இருந்திருக்கலாமே ஒழிய, இன்றைக்குள்ள அறிவிற்கு அவை ஏற்புடையன அல்ல. இலக்கியங்கள் என்றால், அவை எதிர்காலத்தைப் பற்றிய வளர்ச்சியினைக் குறிப்பிடக் கூடியதாக இருக்க வேண்டும். அப்படிப்பட்ட இலக்கியங்கள் ஏதும் நம்மிடம் இல்லை.
மாணவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அன்பு செலுத்த வேண்டும்.

மற்றவர்களுக்குத் தங்களால் இயன்ற உதவியினைச் செய்ய வேண்டும். எந்தக் காரியத்தை முன்னிட்டும் பிறருக்குத் தொந்தரவு செய்யாமல் நடந்து கொள்ள வேண்டும். மற்றவன் உனக்கு எதைச் செய்ய வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறாயோ அதனை நீ மற்றவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டும். மனித சமுதாயத்திற்கு நன்மையாக இருக்கிற ஆட்சியினை ஆதரிக்க வேண்டியது கடமையாகும். -(12.8.1971 அன்று பெரியார்

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

பெரியாரின் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனை ஏற்படுத்திய சம்பவம்

எந்த ஒரு மனிதனும் திடீரென்று புனிதனாகி விடுவதுமில்லை, தீவிரவாதமுள்ள அரக்கனாகவும் மாறிவிடுவதுமில்லை.

சமூகத்தில் நிகழும் சம்பவங்களும், வாழ்வில் அமையும் சூழ்நிலைகளுமே மனிதனின் வாழ்வில் திருப்பு முனைகளை ஏற்படுத்தி விடுகின்றன. இவைகள் ஊழ்வினையால் தான் ஏற்படுகின்றன என்று எடுத்துக்கொண்டால், அது ஒரு பகுத்தறிய வேண்டிய சிந்தனை என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும்.பகுத்தறிவுப் பகலவனான ஈ.வெ.ராமசாமிப் பெரியாரின் வாழ்க்கையில் திருப்பு முனை ஏற்படுத்திய சம்பவம் ஒன்று அவரது வாழ்க்கை குறிப்பில் இவ்வாறு...

"கங்கை ஆற்றின் கரையில் உள்ள இந்துக்களின் புனித நகரமான காசி நகரை (வாரணாசி) இவர் அடைந்தார். அங்கோ அன்ன சத்திரங்களில் இந்து மதத்தின் மற்றச் சாதியினர்க்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டுப் பார்ப்பனர்க்கு மட்டுமே தனிமதிப்புடன் உணவு வழங்கப்பட்டதால், திராவிட இனத்தவரான இவரால் எளிதாகச் சத்திரத்து இலவச உணவைப் பெற முடியவில்லை.

சில நாள்கள் மிகக் கடுமையாகப் பட்டினியால் வாடிய இந்த எழில் தோற்றம் உள்ள இளைஞர் இராமசாமி, வேறு எந்த நேரிய வழியும் தோன்றாத நிலையில், ஓர் அன்ன சத்திரத்தில் நுழைவதற்கு முயன்றார். ஆனால் இவரது கரிய மீசை காட்டிக் கொடுத்து விட்டது. எனவே, வாயில் காவலாளி சத்திரத்திற்குள் இவர் நுழைவதைத் தடுத்ததுடன், முரட்டுத்தனமாகத் தெருவிலே இவரைத் தள்ளிவிட்டான்.அந்த நேரம், சத்திரத்தின் உள்ளே விருந்து முடிந்து விட்டதால், எஞ்சிய சோற்றுடன் எச்சில் இலைகள் தெருவிலே வீசி எறியப்பட்டன. கடந்த சில நாள்களாக வாட்டிய கடும் பட்டினியோ, அந்த எச்சில் இலைச் சோற்றைத் தெரு நாய்களுடன் போட்டியிட்டுத் தின்பதற்குக் கட்டாயப்படுத்தியது

இராமசாமியை. அவ்வாறு அந்தச் சோற்றைத் தின்னும் பொழுதே சத்திரத்தின் வெளிப்புறச் சுவரில் பொறிக்கப்பட்ட எழுத்துகளை இவர் விழிகள் பார்த்தன.

அவையோ இந்த உண்மையை வெளிப்படுத்தின: தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு பணக்கார வணிகரான திராவிட இனத்தவரே அந்தச் சத்திரத்தைக் கட்டியவர். ஆயினும், மிக உயர்ந்த சாதியாரான பார்ப்பனர், தங்களுக்கு மட்டுமே தனி உரிமை கொண்டதாக அதில் குடியேறிவிட்டனர்; இலவச உணவு உண்டனர்.

திடீரென்று இந்த இளைஞரின் மனத்தில் சில கேள்விகள் தீப்பொறிகளாகத் தெறித்தன. “ஒரு திராவிட அறப்பணியாளர் பணத்தில் கட்டப்பட்ட சத்திரத்தில் திராவிட இனத்தவர் உணவு அருந்துவதைப் பார்ப்பனர் தடுப்பது ஏன்?

திராவிடரைப் பட்டினிச் சாவுக்கே தள்ளும் அளவுக்குத் தங்களின் கொடுமையான சாதி முறையை விடாப்பிடியாகக் கட்டாயமாக நடைமுறைப்படுத்துவதற்காக இவ்வளவு இரக்கம் இல்லாமலும் மதவெறியோடும் பார்ப்பனர் நடந்து கொள்ள வேண்டுமா?

”இந்த வினாக்களுக்கு உரிய நியாயமான விடைகள் பெரியாரின் அறிவுக் கூர்மையான சிந்தனைக்குக் கிடைக்கவில்லை. காசியில் துளி அளவும் இரக்கம் அற்றுப் பார்ப்பனர் இழைத்த அவமானம் பெரியார் உள்ளத்தில் ஆழமான காயத்தை உண்டாக்கிற்று. அதுவே ஆரிய இனத்தின் மீதும் அவர்களின் படைப்புகளான கணக்கற்ற கடவுள்கள் மீதும் அழுத்தமான வெறுப்பு நெருப்பைக் கொழுந்துவிட்டு எரியச் செய்தது.

மிக உயர்ந்த ‘புனித நகரம்’ ஆகப் பார்ப்பனரால் போற்றப்படுவதுதான் காசி என்னும் வாரணாசி. ஆயினும் அங்கே காணப்பட்ட மிகமிக அருவருப்பான ஒழுக்கக்கேடான நடவடிக்கைக் காட்சிகளும், பரத்தைத் தொழிலும் (விபச்சாரமும்), ஏமாற்றுதலும், பகற்கொள்ளையும், கெஞ்சிப் பிச்சை கேட்கும் கூட்டங்களும், கங்கை ஆற்றில் மிதந்து செல்லும் பிணங்களும் புனித நகரம் என அழைக்கப்படும் அந்தக் காசியை வெறுக்கும்படியாகவே பெரியாரைத் தூண்டின.

அதன் விளைவாக, தமது துறவு வாழ்க்கை பற்றி எழுந்த மறு சிந்தனை, இவர் தமது குடும்ப வாழ்க்கைக்கே திரும்பிச் செல்வதற்கு வழி கோலிவிட்டது. இவர் ஈரோடு திரும்பியதும், இவர்தம் தந்தையார் தமக்குள்ள வணிக உரிமைகள் அனைத்தையும் இரண்டாவது மகனான இவருக்கே ஒப்படைத்தார்.

தமது மிகப்பெரிய நிறுவனத்திற்கும் ‘ஈ.வெ. ராமசாமி நாயக்கர் மண்டி’ என மறுபெயர் சூட்டிவிட்டார்." காசி சத்திரத்தில் நடந்த இச்சம்பவம், ஈ.வெ.ரா.என்ற நாயக்கனை சரித்திர நாயகனாக மாற்றியது எனலாம். அன்று தாழ்த்தப்படத் தொடங்கிய தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயக் கொடுமைகள் இன்று வரை தாழ்த்தப்பட்டு, தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயங்களை உயர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது. இன்றைய இளைய சமுதாயம் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டியது பெரியார் என்ற அன்றைய இளைஞனின் அறிவொளியைத் தான். இனி சாதிகள் சாகட்டும். சமத்துவம் பெருகட்டும்.

மற்ற பதிவுகளுக்கு சிந்திக்க உண்மைகள்.

Monday, November 26, 2007

இந்துமதம் எங்கே போகிறது? பகுதி - 3.

பகுதி - 3 அசுவமேதயாகத்தின் ஆபாசங்கள் கொடூரங்கள்.
பகுதி - 3


சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்.--பகுதி 3. குதிரையுடன் உடலுறவா? அசுவமேதயாகத்தின் ஆபாசங்கள் கொடூரங்கள்

இந்துமதம் எங்கே போகிறது? -- 2. எது இந்து மதம்?

இந்தியாவில் இருந்த 450 மதங்களில் எது இந்து மதம்? படிப்படியாகப் பார்ப்போம்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது? பகுதி 2.

சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்

******
மற்ற பதிவுகளுக்கு :- சிந்திக்க உண்மைகள்.

இந்து மதம் எங்கே போகிறது? 1.

மறைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதியின் நம்பிக்கைக்குரிய அக்னி ஹோத்ரம் ராமானுஜ தாத்தாச்சாரியார், என்னும் வைணவப் பெரியார் (ஒரு இந்து மதப் பார்ப்பனர் )என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

நம் " உண்மை" வாசகர்களுக்கு நன்கு அறிமுகமானவர். சங்கராச்சாரியார் கைதைத் தொடர்ந்து நக்கீரன் இதழில் “இந்து மதம் எங்கே போகிறது?” என்ற தொடர் கட்டுரையைத் தீட்டினார்.அது அப்படியே ‘விடுதலை’யிலும் வெளியிடப்பட்டது.

பின்னர் நூல் வடிவிலும் வெளியாகி சக்கைப் போடு போட்டது. அதன் தொடர்ச்சியாக நக்கீரன் இணைய இதழில் ‘சடங்குகளின் கதை’ என்ற தொடரை எழுதியுள்ளார் தாத்தாச்சாரியார்.

நக்கீரன்’ இதழில் தொடந்து வெளி வந்த இந்த கட்டுரைகள் பல உண்மைகளை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வந்துள்ளன. இத்தொடரை நக்கீரன் நூலாக வெளியிட்டுள்ளது. இந்நூலில் இந்து மதச்சடங்குகளை புட்டுப்புட்டு வைத்துள்ளார்.

சங்கர மடங்களின் சங்கராச்சாரியார்களின் இந்து மத வருணவெறி மற்றும் சூழ்ச்சிகளைத் தெரிந்துகொள்ள பெரிதும் உதவும் என்பதால் நக்கீரனில் வெளிவந்த இந்தக் கட்டுரைத் தொடர் அப்படியே இங்கு வெளியிடப்படுகிறது....

எந்தக் காலத்திற்கோ ஏற்படுத்தப்பட்ட சமஸ்கிருத சடங்குகளை தமிழர்கள் இன்னும் சுமந்து கொண்டு திரிய வேண்டுமா? அவைகளைத் தூக்கி எறிய வேண்டாமா? என்ற கேள்வியே இந்நூலைப் படித்த போது எழுகிறது.

நூல்: சடங்குகளின் கதை (இந்துமதம் எங்கே போகிறது? - பாகம் 2)ஆசிரியர்: அக்னிஹோத்ரம் ராமானுஜ தாத்தாச்சாரியார் வெளியீடு: நக்கீரன் பப்ளிகேசன்ஸ், ஜானி ஜான்கான் தெரு, இராயப்பேட்டை, சென்னை-14 பக்கம் 152 ரூ. 75.
*******
இந்து மதம் எங்கே போகிறது? பகுதி 1.

சுட்டியை சொடுக்கி படிக்கவும்.

"வந்தே மாதரமா' ?? "வந்தே ஏமாத்துறோமா' ???

1937 இல் பெரியாரின் ""குடியரசு'' பத்திரிகை இப்பாடலின் முஸ்லிம் விரோதப் போக்கை அம்பலப்படுத்தியிருக்கின்றது.

இதே பாடலை "வந்தே ஏமாத்துறோம்' என நக்கலடித்த கருணாநிதி;

இந்த நாட்டை விட்டு வெளியேறி அந்நிய நாட்டில் அடிமை வேலை செய்யும் ""அம்பி''கள் அனுப்பும் அமெரிக்க டாலரை நன்கொடையாக வாங்கிக் குவிக்கும் விஸ்வ ஹிந்து பரிஷத்தின் பன்னாட்டுத் தலைவரான அசோக் சிங்கால், ""வந்தே மாதரத்தைப் பாட மறுப்பவர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டும்'' என்று பேட்டி கொடுத்துள்ளார்.

மக்களைப் போராட்டத்தை நோக்கி ஈர்த்த இந்தப் பாடலைப் பாட மறுப்பது தேசத்துரோகச் செயல்'' என ஆட்சியாளர்களால் விரிவாகப் பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது.

முதலில் , வந்தே மாதரம் . 1870களில் எழுதப்பட்டு 1882இல் ஒரு நாவலில் சேர்க்கப்பட்ட ஒரு பாட்டு;

வந்தே மாதம் பாடலுக்கும் நாட்டுப்பற்றுக்கும் அப்படியென்னதான் சம்பந்தம் இருக்கிறது?

1882ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ""ஆனந்த மடம்'' எனும் வங்க நாவலில் இடம் பெற்ற பாடல்தான் "வந்தே மாதரம்'. இந்த நாவலை எழுதியவர் பங்கிம் சந்திர சாட்டர்ஜி என்ற வங்காளப் பார்ப்பனர், அன்றைய பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தில் டெபுடி மாஜிஸ்ரேட்டாக விசுவாசமான காலனிய சேவை செய்த சாட்டர்ஜி, 18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வங்காளத்தில் நவாபுக்கு எதிராக நடந்த வைணவ சந்நியாசிகளின் கலகத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டு இந்நாவலை எழுதினார்.1773ஆம் ஆண்டில் வங்காளத்தில் வந்த பஞ்ச காலத்திலிருந்து நாவல் தொடங்குகிறது.

அன்றைய வங்காள நவாபான மீர் ஜாபரின் கஜானாவை சந்நியாசிகள் கொள்ளையடிக்கின்றனர். இந்த நாவலில் வரும் பவானந்தன் எனும் கதாபாத்தி ரம், நவாபுக்கு எதிராக வைணவத் துறிவிக் கூட்டத்துடன் அரசாங்கக் கஜானாவைக் கொள்ளையிடவும், முஸ்லீம் வழிபாட்டுத் தலங்களை இடிக்கவும் செல்லும்போது "வந்தே மாதரம்' பாடலினைப் பாடியபடியே மக்களைத் திரட்டுவதாய் நாவல் செல்கிறது.

""இந்தப் பாதகர்கள் நிரம்பிய யவனபுரியைத் தகர்த்து ஆற்றில் வீழ்த்தவிட வேண்டும்'' என்றும், ""இந்தத் துன்மார்க்கர்கள் கூட்டத்தை தீ வைத்து எரித்து அன்னையாகிய நமது தாய்நாட்டை மீண்டும் பரிசுத்தமாக்க வேண்டும்'' என்றும் ""நமது தேவாலயங்களை இடித்து அவற்றின் மீது அவர்கள் எழுப்பிய கட்டிடங்களைத் தகர்த்தெறிந்து மறுபடியும் ராதா மாதவர்களுக்கு (கிருஷ்ணனுக்கு) கோயில் கட்டுவோமாக!'' என்றும் முஸ்லீம்களுக்கு எதிராக இந்நாவல் நெருப்பைக் கக்குகிறது.

""இத்தாடிப் பயல்களைத் தேசத்தை விட்டுத் துரத்தினாலன்றி இந்து மார்க்கத்திற்குச் சேமமில்லை'' என்றும் ""இம் மகம்மதியர் ஜாதி எனும் குருவிக் கூட்டைப் பிரித்தெறிய வேண்டுமென்று அடிக்கடி நினைத்தோம். நம் மத எதிரிகள் நகரை அழித்து ஆற்றில் விடக் கருதினோம். இப்பன்றிகளின் கிடையைச் சாம்பலாக்கிப் பூமாதேவியின் துன்பத்தைத் துடைத்தெறிய எண்ணினோம்! நண்பர்களே! அதற்கான காலம் வந்துவிட்டது. வாருங்கள்! நாம் சென்று அந்த இஸ்லாமியப் பாவிகளின் இருப்பிடத்தை அழிப்போம். அப்பன்றிகளை அடைக்கும் பட்டியை எரிப்போம். அக்குருவிக் கூட்டைக் கலைத்துக் குச்சிகளை எல்லாம் காற்றில் பறக்க விடுவோம்'' என்றெல்லாம் நஞ்சைக் கக்கி விட்டு, கூடவே, ""பகவான் நாமம் ஸ்தோத்திரம் செய்வோமாக!'' என்கிறார் பங்கிம் சந்திர சாட்டர்ஜி.

முஸ்லீம்களை தீ வைத்துப் பொசுக்குவதுதான் தேசத்தைப் பரிசுத்தமாக்குவதாம்! இதைத்தானே சங்கப் பரிவார பாசிஸ்டுகள் குஜராத்தில் செய்து முடித்தார்கள்! முஸ்லீம்கள் எழுப்பிய கட்டிடங்களைத் தகர்த் தெறியும் திட்டத்தின் மூல விதையை பார்ப்பனபாசிச கும்பலுக்கு இந்த நாவல்தான் விதைக்கிறது எனும்போது, இந்நாவலில் இடம் பெறும் பாடலும் இந்து பயங்கரவாதிகளுக்கு உவந்து போனதில் வியப்பென்ன?

வந்தே மாதரம் என்றால் "தாய்க்கு வணக்கம்' என்று பொருள். எந்தத் தாய்க்கு வணக்கமாம் அது? பாட்டின் இரண்டாம் பகுதியில் இதற்கு பதில் இருக்கின்றது. பார்வதி, காளி, துர்க்கை, சரஸ்வதி, லட்சுமி என்றெல்லாம் சுட்டப்படுபவள்தான் இந்தத் தாய்.

பாரதியார் மொழிபெயர்த்துள்ள வந்தேமாதம் பாடலில் இது தெளிவாகவே உள்ளது.இந்தத் தாயைப் ""அகண்ட பாரத மாதா''வாக புரமோஷன் கொடுத்த கைங்கர்யத்தைக் காங்கிரசுக் கட்சி 1906இல் செய்தது. 1930களின் இறுதியில் இப்பாடலை "தேசிய கீதமாக்க' காங்கிரசுக் கட்சி முயன்றது.

இப்பாடலுக்கு இசையமைத்த கவிஞர் இரவீந்திரநாத் தாகூர் ""வந்தே மாதரம் பாடல் துர்க்கை அன்னையை வணங்குவது போலப் பாடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் இந்துக்கள் தவிர முஸ்லீம்கள் மற்றும் பல மதத்தினர் இருக்கின்றனர். எனவே இந்தப் பாடலைத் தேசிய கீதமாக அறிவிக்கக் கூடாது'' என்று 1937இல் எதிர்த்துள்ளார். எம்.என்.ராயும், சுபாஷ் சந்திரபோசும் இப்பாடலுக்கு எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தார்கள்.

1937இல் சென்னை மாகாண பிரீமியராக ராஜாஜி இருந்தபோது, சென்னை சட்டசபையில் இப்பாடலைப் பாடச் சொல்லி கட்டாயப்படுத்தினர். பாடல் பாடுகையில் எழுந்திருக்க மறுத்து 2 இஸ்லாமிய உத்யோகஸ்தர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளனர். ஒரிஸ்ஸா சட்டசபையிலும் இது எதிர்ப்பை சம்பாதித்தது. பெரியாரின் ""குடியரசு'' பத்திரிகை அப்போதே இப்பாடலின் முஸ்லிம் விரோதப் போக்கை அம்பலப்படுத்தியிருக்கின்றது.

நான்கு கைகள் முளைத்த லட்சுமியைக் காட்டி அவள்தான் "பாரதமாதா' என்றும், அவளை அனைவரும் வழிபட வேண்டும் என்று மற்ற மதத்தினரைக் கட்டாயப்படுத்துவதும் பார்ப்பன (இந்து) வெறியன்றி வேறென்ன?

முஸ்லீம்களை வெறுக்கக் கற்றுத்தரும் இதே நாவல், ஆங்கிலேயர்களுக்கு அதிக விசுவாசமாக ""ஆங்கிலேயர்கள் நமக்குப் பகைவர்கள் அல்லர்'' என்றும் ""இந்த சந்தான சந்நியாசிகள் செய்த புரட்சியின் காரணமாகவே அரசுப் பொறுப்பை ஆங்கிலேயர்கள் ஏற்க வேண்டி வரும்'' என்றும் கூறுகிறது. பல இடங்களில் பிரிட்டிஷாரை வெகுவாகப் புகழ்கிறது. இந்து தர்மம் தழைக்கக் கூட ஆங்கிலேயனின் ஆதிக்கம் வேண்டுமென ஆன்மீகக் கயமைத்தனத்தைக் காட்டுகிறது இந்நாவல்.

நமது நாட்டின் சக குடிகளான இசுலாமியர்களை அழிக்கவும் அந்நிய ஏகாதிபத்தியத்திற்கு அடிவருடிகளை உருவாக்கவும் முனையும் இந்த நாவலில்தான் இன்றைக்கு தேசபக்தியின் அடையாளமாகக் காட்டப்படும் "வந்தே மாதரம்' பிறந்துள்ளது.

இப்பாடலை வைத்து தேசபக்தி பஜனை பாடும் பா.ஜ.க., காங்கிரசு இரண்டுமே நாவல் குறிப்பிடுவது போலவே நாட்டின் சிறுபான்மை மக்களை அழிப்பதிலும், நாட்டை அன்னியனுக்குக் காட்டிக் கொடுப்பதிலும் ஓரணியில் நிற்கின்றன.

வந்தே மாதரத்தைப் பாடுவதன் மூலம் ஒருவன் தேசப் பற்றாளன் என்றோ, அதைப் பாட மறுப்பவன் தேசத்துரோகி என்றோ கருதி விட முடியுமா? அப்படியானால் ""வண்டே... மாட்றம்'' என்று நவீன மெட்டுக்கள் மூலம் ஏ.ஆர்.ரகுமான் போன்ற பிரபலங்களை வைத்து இந்தியா முழுவதும் இப்பாடலை ஒலிக்கச் செய்து, கல்லாவை நிரப்பிக் கொண்ட அந்நிய நிறுவனமான ""சோனி''தான் "இந்திய நாட்டின் சிறந்த தேசபக்தனாக' இருக்க முடியும்.

அதீத கூச்சல் போடும் பா.ஜ.க.வோ, சீமைச் சாராயம், விபச்சார அழகிகளுக்காக ராணுவ ரகசியங்களை விற்க முன்வந்ததையும், கார்கில் போரில் மாண்ட வீரர்களின் உடலை எடுத்துச் செல்லும் சவப்பெட்டிகளில்கூட கமிஷன் அடித்ததையும் மறைத்துவிட்டு, "வந்தே மாதரம் பாடுவதுதான் தேச பக்தி' எனக் கூச்சல் போடுகிறது. காசுக்காகவும், சாராயத்துக்காகவும், விபச்சாரிகளுக்காகவும் நாட்டின் பாதுகாப்பையே விற்ற இவர்களுக்குத் தேச பக்தி பற்றிப் பேசிட அருகதை உண்டா?

மேலும் படிக்க இங்கு அழுத்தவும் : சிந்திக்க உண்மைகள்.